BiR ADAM SEVDiM

Bir adam sevdim, çiçek kokulu.
Bir adam sevdim yüreği kendinden büyük.
Bir adam sevdim dostlar; alev alev, ışık ışık..

Öyle bir sevdim ki
Hasreti ezberledim.
Yangını, fırtınayı,
Sığ denizlerde boğulmayı öğrendim.
Öyle bir sevdim ki...
Güneşe tırmanıp, uçurumlardan kaymayı öğrendim.
Dozu o kadar yüksek ki bu sevdanın dostlar;
İçip içip kendime gelmeyi öğrendim.

Geceler ağır çekim,
Gündüzler geceden saklı..
Ben geceyi gündüze
Katlayıp katlayıp
Karabasanlara çöküyorum.
Ben en yüksek sessizlikte
Hiç duyulmayan gözyaşlarını
Dokunamadığım tene döküyorum.

Sevdanın ufkuna kaç zaman kaldı?
Kaç gündüzü daha
Karanlığa teyelleyeceğim?
Bir adam sevdim dostlar;
Bilmem daha kaç mevsim
Ölüp ölüp dirileceğim

Hasret isyana, isyan hasrete gebe.
Kah sevda doğar, kah yalnızlık..geceye.
Bir ses, bir dokunuş, bir sıcak nefes
Yaklaşır uykularıma...
Uyku kan kesilir.
Ne diner sancının şiddeti
Ne uzakların hiddeti durulur.

Bir adam sevdim
Gelişi ödül
Gidişi ceza
Oysa ikisini de haketmedim
Ben istemedim sevmeyi Dostlar
Ben istemedim.